یه کوری بود٬ که کور نبود ولی کور بود!

کله کرده بود میرفت.نه هیچ کس نه هیچ چیزجلودارش نبود.تا کسی می خواست دستش رو بگیره٬ یا دست رو پس می زد یا اینکه طرف رو می پیچوند.

اما"

امروز می گفت که: دیروزم با روزای قبلم فرق داشت ٬ این باعث شده امروزم هم فرق کنه!

پرسیدم مگه چی شده؟!

-از یه جائی خبری بهم رسیده ٬ باورت نمی شه مثل یه نور برام برق زد و رفت؛ اما مونده ؛ كل دنیام روشن شده ؛ رنگي شده! 

مي گفت: امروز همه جا قشنگتره ٬ امروز همه جا نور هست!

نمي دونم چرا ٬اما يه احساس بد بهم گفت الان منم كورم!

نفهميدم كه كور نشدم. ترسيدم. از ترس سرم رو انداختم پائين ؛ ولي ديدم هنوز هم دارم رنگي ميبينم.

يكي كنار خيابون داشت بچه خرگوش مي فروخت.

+ نوشته شده در  بیست و هفتم فروردین 1386ساعت 21:37  توسط صاحب خونه  | 

فکر یک دولت بزرگ که بر سایر نواحی جهان مسلط باشد مخصوص و منحصر به رم نبود. در چین و در هند نیز همین فکر را می توان یافت ... در روزگار قدیم اغلب مردم به صورت فرمانروایان عالم و دولت های جهانی فکر می کردند ... اکنون باز یک بار دیگر از تشکیل یک دولت جهانی صحبت می شود ... مشکل است بگوئیم که چنین چیزی در آینده نزدیک تحقق خواهد یافت یا نه!                                                                                                              اما در هر حال فعلا دنیا در وضع بدی است و چنین به نظر می رسد که برای غلبه بر بیماریهای آن راه دیگری جز تشکیل یک چنین حکومت واحد جهانی وجود ندارد.

***

زیرنویس:گزیده ای از نامه های جواهر لعل نهرو ـ رهبر پیشین هند ـ به دخترش.

+ نوشته شده در  بیست و سوم فروردین 1386ساعت 11:38  توسط صاحب خونه  | 

این روزها میگن پاش رو بیشتر از گیلیمش دراز کرده!

پر رو شده٬ دیگه نمی شه روش حساب کرد!

یه روز خیلی مهربونه ٬ یه روز دیگه با سر میزنتت زمین.

همه دوسش دارن٬ هیچکس رو دوست نداره!

خیلی عجیبه ٬حکایت ما از اون هم عجیب تره که دوسش داریم! دل می بندیم بهش!

بهش می گن: زمونه٬دنیای الان ما!

+ نوشته شده در  هفدهم فروردین 1386ساعت 19:54  توسط صاحب خونه  |